Er zijn vissen die zich niet laten vangen.
Het is niet zo dat ze sneller of sterker zijn dan ander vissen.
Ze zijn gewoon geraakt door iets extra's.
Eén zo'n vis was "Het Beest".
En tegen de tijd dat ik geboren werd, was hij al een legende.
Hij heeft meer dan voor $100 aan lokmiddelen afgeslagen dan welke vis in Alabama ook.
Sommige zeiden dat die vis de geest was van een dief...
..die zestig jaar daarvoor verdronken was in die rivier.
Anderen beweerden dat het een dinosauriër uit het "Krijt" tijdperk is.
Ik hechte geen waarde aan zulke beweringen en bijgeloof.
Ik weet alleen dat ik die vis al probeer te vangen...
..sinds ik een jongen was niet ouder dan jij nu.
En op de dag dat jij werd geboren...
Nou, die dag ving ik hem eindelijk.
Nou, ik heb alles op hem geprobeerd:
Wormen, lokmiddelen, pindakaas, pindakaas met kaas.
Maar op die dag had ik een gewaarwording:
Als die vis de geest van Henry Walls is, dan zal het gewone middel niet werken.
Ik moest iets gebruiken dat hij echt wilde.
- Je vinger? - Goud.
Nou, ik bond mijn ring aan de sterkste lijn die ze maakte...
..sterk genoeg om een brug te houden, zeiden ze, maar slechts een paar minuten.
En toen ging ik stroomopwaarts.
"Het Beest" sprong omhoog en greep het voordat het het water raakte.
En net zo snel beet hij de lijn door.
Nou, je ziet mijn probleem.
Mijn trouwring, het symbool van trouw aan mijn vrouw...
- ...in verwachting van mijn kind... - Laat hem ophouden.
..was nu verloren in de buik van een niet te vangen vis.
Wat deed je toen?
Ik volgde die vis over de hele rivier.
Deze vis, "Het Beest"...
..de gehele tijd dat we "het" hem noemden, was in feite een haar.
Ze was dik van de eieren die ze elk moment zou leggen.
Nou, ik zat in een situatie.
Ik zou die vis kunnen fileren en mijn trouwring terug krijgen...
..maar dan zou ik de slimste katvis van de Ashton Rivier doden.
Zou ik mijn zoon de kans willen ontnemen...
..een vis zoals deze zelf te vangen?
Deze vrouwtjesvis en ik...
- Nou we hadden hetzelfde lot. - "We waren een deel van dezelfde vergelijking."
Nou, vraag je je af...
Oh, lieveling, lieveling, het is nog steeds jouw nacht.
..waarom viel het zo op goud terwijl niets anders het aantrok?
Dat was de les die ik die dag leerde...
..de dag dat mijn zoon werd geboren.
Soms is de enigste manier een onbereikbare vrouw te vangen...
..haar een trouwring aan te bieden.
Wat, een vader mag niet over zijn zoon praten?
Ik ben maar een opmerking in dat verhaal, pap...
..een opmerking over je grote avontuur, dat nooit gebeurd is, trouwens.
Je verkocht nieuwe producten in Wichita toen ik werd geboren.
Kom op, Will. Iedereen houd van dat verhaal!
Dat doen ze niet. Ik hou niet van dat verhaal. Niet meer. Niet na duizend keer!
Ik ken elke clou, pap. Ik kan ze net zo goed vertellen als jij!
Eén nacht, één nacht in je hele leven...
..draaide het universum niet om Edward Bloom.
- Hoe komt het dat je dat niet begrijpt? - Het spijt me dat ik je voor schut zet.
Je zet jezelf voor schut, pap. Je ziet het alleen niet.
Na die nacht, sprak ik mijn vader, drie jaar lang niet meer.
William Bloom, United Press International. Als ik gewoon...
We communiceerden indirect, denk ik.
In haar brieven en kerstkaarten, schreef mijn moeder voor beide.
En als ik belde, zei ze dat pap rond rijden of aan het zwemmen was.
De waarheid is, dat we nooit over het niet praten, praatte.
De waarheid is, dat hij niets van mij in zichzelf zag.
En ik denk niet dat hij iets van hemzelf in mij zag.
We waren als vreemden die elkaar goed kenden.
Bij het vertellen over mijn vaders leven...
..is het onmogelijk feiten van fictie te onderscheiden, de man van de mythe.
Ik kan het het beste vertellen zoals hij het mij vertelde.
Het klopt niet altijd, en het meeste is nooit gebeurd.
Geef me mijn ring terug!
Dank je!
Maar dat is het soort verhaal dat dit is.
Zijn geboorte zou het ritme van zijn ongelooflijke leven aangeven.
Niet langer dan van de meeste mensen, maar groter.
En hoe vreemd zijn verhalen ook werden...
..de ontknoping waren altijd het meest verrassendst van alles.
Ja. Ja, hij is hier.
Het is je moeder.
En wat zei Dr. Bennett?
Nee, natuurlijk, ik zal met hem praten.
Ja, ik wacht wel.
Slecht nieuws?
Ja, het is erger als ze dachten. Ze gaan stoppen met de chemokuur.
- Je moet gaan. - Waarschijnlijk vannacht.
- Ik ga met je mee. - Nee, nee, nee. Dat hoeft niet.
Ik ga met je mee.
Nou, welke wordt het?
"Aapje in de schuur," of "Hond op de straat"?
Die over de heks.
Je moeder zegt dat ik je die niet meer mag vertellen.
- Dan krijg je nachtmerries. - Maar ik ben niet bang.
Nou, ik ook niet, in het begin.
Nou, dit vond plaats in het moeras net buiten Ashton.
Kinderen mochten niet in het moeras komen vanwege de slangen, spinnen...
..en drijfzand dat je op zou slokken voordat je ook maar kunt schreeuwen.
We waren die nacht met zijn vijven:
Ik, Ruthie, Wilbur Freely...
..en de Price Broers, Don en Zacky.
En niemand wist wat er lag.
Het is gewoonlijk dat de meeste dorpen van een bepaalde grootte, een heks hebben...
..al is het maar om de kinderen die zich misdragen hebben...
..of een toevallig passerend hondje in haar achtertuin.
Heksen gebruiken botten om er spreuken en vloeken op uit te spreken...
..en het land onvruchtbaar te maken.
- Klopt het dat ze een glazen oog had? - Ik heb gehoord dat ze die van zigeuners kreeg.
- Wat is een zigeuner? - Je moeder was een zigeuner.
Je moeder is een slet.
Je moet niet vloeken. Er zijn damens bij.
- Shit. - Verdomme.
Verneukt.
Doe je zaklampen uit. Ze zal je zien!
Juist van alle heksen uit Alabama...
..was er eentje waarvan werd gezegd dat je daarvoor oppassen moest.
Ze had een glazen oog die mystieke krachten bezat.
Ik heb gehoord als je er recht in keek, kun je zien hoe je gaat sterven.
Dat is grote onzin. Ze is niet eens een echte heks.
Als je daar zo zeker van bent, ga het oog eens halen.
Ik heb gehoord dat ze het in een doosje bewaard op haar nachtkastje. Of ben je te bang?
Ik ga nu naar binnen en haal dat oog.
- Doe het dan. - Goed, ik ga.
- Goed, doe maar. - Goed, nu dan.
Edward, doe het niet!
Ze zal zeep van je maken. Dat doet ze namelijk.
Ze maakt zeep van mensen.
Madam, ik ben Edward Bloom...
..en er zijn wat mensen die naar je oog willen kijken.
- Heb je HET oog? - Ik heb het meegenomen.
Laat eens zien.
Whoa, help!
Ik zag hoe ik ging sterven. Ik was oud en viel.
Ik was helemaal niet oud.
Ik dacht aan de dood en zo. Over hoe je kunt zien dat je sterft.
Ik bedoel aan de ene kant, als je alleen maar aan de dood denkt...
..kan het je nogal verkloten.
Maar het kan je ook weer helpen, of niet?
Omdat buiten alles, weet je dat je kunt overleven.
Ik wil hiermee alleen maar zeggen dat ik het graag zou willen weten.
Zo zal ik heen gaan.
Hoi, Mam.
- Is dat Dr. Bennett zijn auto? - Ja. Hij is boven met je vader.
- En hoe is het met hem? - Nou... Nee, Ik begrijp het.
Hij is onhandelbaar. Hij wil niet eten. En omdat hij niet eet wordt hij zwakker.
Omdat hij zich zwak voelt, wilt hij niet eten.
- Hoeveel tijd heeft hij nog over? - Daar praat je niet over.
Nog niet.
Will.
Dr. Bennett. Oh, ik ben blij je te zien.
Mijn vrouw, Josephine.
Aangenaam.
- Je bent al zeven maanden. - Op de dag nauwkeurig!
Het is een jongen.
Probeer hem iets van dit te laten drinken. Hij wilt het niet, maar probeer maar eens.
Pap?
Wil je wat water?
- Er staat je een grote verrassing te wachten. - Ben ik dat?
Een kind krijgen veranderd alles.
Dan komen de luiers en het boeren en het voeden in de nacht.
- Heb jij dat ook allemaal gedaan? - Nee.
Maar ik heb gehoord dat het vreselijk is.
Dan probeer je door de jaren heen het kind te misleiden en te verwarren...
..zijn hoofd te vullen met onzin, en toch komt steeds alles goed.
- Denk je dat ik er klaar voor ben? - Je hebt het van de beste geleerd.
Drink het voor de helft op. Dan zeg ik tegen moeder dat je alles opdronk.
Iedereen is een winnaar.
Mensen moeten zich niet zo druk maken. Mijn tijd is nog niet gekomen.
Op deze manier ga ik niet.
- Echt? - Ik heb het in het oog gezien, echt waar.
- De oude dame in het moeras? - Ze was een heks.
Nee, ze was oud en dement.
Ik heb mijn dood in dat oog gezien, en op deze manier gebeurt het niet.
Maar hoe gebeurt het dan?
Een verrassend einde. Ik wil het niet voor je verpesten.
Je moeder dacht dat we elkaar niet meer zouden spreken.
Kijk nou eens. We praten gewoon!
We zijn beide verhalenvertellers.
Ik vertelde mijn verhalen, jij schrijft ze op. Exact hetzelfde.
Pap....
Ik hoop dat ik over wat dingetjes met je kan praten, nu ik hier ben.
Je bedoelt, nu ik er nog ben.
Ik wil gewoon de waarheid weten over sommige dingen:
Gebeurtenissen. Verhalen.
Jou.
Je moeder heeft het zwembad niet bijgehouden.
- Als je wilt mag jij het doen. - Ja, dat zal ik doen.
- Weet je waar de chemicaliën zijn? - Dat heb ik gedaan toen je weg was.
Ik was niet veel thuis, Will. Te gebonden.
En dit hier, vastliggend op een bed...
doodgaand, is het ergste wat me kan overkomen.
- Ik dacht dat je zei, dat je niet dood ging. - Ik zei, dat dit niet de manier is waarop ik sterf.
Het laaste deel is nogal ongewoonlijk.
Vertrouw me maar.
Dr. Bennett heeft me verteld dat ik een week thuis moet blijven.
Oh, dat is nog niets. Ik heb ooit voor drie jaar in bed moeten blijven.
- Had je toen de waterpokken? - Was dat maar zo.
Eigenlijk kwam het hier op neer dat niemand wist wat ik had.
De meeste personen groeien geleidelijk...
..terwijl het bij mij erg snel ging.
Mijn lichaam had zoveel ambities dat mijn spieren en botten het niet konden bijbenen.
En zo heb ik een mooi gedeelte van drie jaar moeten missen, veroordeeld tot mijn bed...
..met een encyclopedie als enige middel voor mijn ontwikkeling.
Ik was al zover dat ik bij de letter G was aangekomen...
..en hoopte daar een antoord te vinden voor mijn "gigantibesmetting"...
..toen ik een artikel ondekte over een gewone goudvis.
"Gevangen in een kleine kom, zal de goudvis klein blijven.
Met meer ruimte...
..kan de vis groeien naar het dubbele, drievoudige of zelfs viervoudige."
Toen werd de reden van mijn groeiproces mij duidelijk...
..Ik was bedoelt voor grotere dingen.
Omdat, een gigantische man kan geen normaal leven leiden.
Zodra mijn botten in een volwassen staat zouden verkeren...
..ben ik begonnen met een plan om mijn plek te vergroten in Ashton.
Tigers, ga!
Edward Bloom!
Mijn Hondje! Mijn hond zit vast!
Ik was het grootste wat ooit in Ashton te zien was.
Tot op een dag een vreemdeling arriveerde.
Rustig aan allemaal. Rustig. Zo is het genoeg.
Burgermeester, hij heeft een heel maisveld opgegeten. En mijn hond.
Als jij hem geen halt toeroept. Dan doen wij het wel.
Ik wil geen maffiapraktijken in mijn dorp.
Nu, heeft iemand al met hem gesproken?
- Je hebt niets in te brengen bij hem. - Hij is een monster.
Dan zal ik het doen.
Ik zal met hem gaan praten. Eens kijken of hij ons wil verlaten.
Dat schepsel zou je zo kunnen verpletteren zonder dat je het door hebt.
Vertrouw me maar, dan zal hij echt van goede huize moeten komen.
Hallo?
Ik ben Edward Bloom, en ik wil je even spreken!
Ga weg!
Ik ga nergens heen totdat je jezelf laat zien!
Ik zei, ga weg!
Bewapend met de wetenschap hoe dat ik aan mijn eind kom...
..wist ik dat de reus mij niet zou doden.
Alhoewel ik toch wilde verkomen dat hij mijn botten zou breken.
Waarom ben je hier?
Zodat je me kan opeten.
Het dorp besloot een menselijk offer aan te bieden, ik gaf me vrijwillig op.
Mijn armen zijn een beetje vezelig, maar er is goed te eten aan mijn benen.
Ik bedoel dat ik bijna mezelf kan verleiden om ze op te eten.
Dus ik dacht, nou....
Als je het nou snel zou doen, omdat ik niet zo van pijn geniet.
Kom op, ik kan zo niet terug! Ik ben een menselijk offer!
Als ik zo terug ga, denken ze dat ik een lafaard ben.
Ik ben liever een diner dan een lafaard.
Hier.
Je kunt met mijn hand beginnen. Het zal een heerlijk voorgerecht zijn.
Ik wil je niet opeten. Ik wil niemand opeten.
Maar ik krijg zo een honger. Ik ben gewoon te groot.
Heb je er ooit al aan gedacht dat jij misschien niet te groot bent...
..maar deze stad juist te klein is?
Ik heb gehoord over echte steden. daar zijn de gebouwen zo hoog...
..je kunt zelfs niet eens de bovenkant zien.
- Echt? - Oh, ik zou niet liegen tegen jou.
En een lopend buffet.
- Want je kan veel eten, toch? - Ja, dat kan ik.
Dus waarom verdoe je je tijd in een klein stadje?
Je bent een grote man, je hoort in een grote stad.
Je probeert me gewoon weg te krijgen.
- Wat is je naam, reus? - Karl.
Mijn naam is Edward, en om eerlijk te zijn....
..wil ik dat je weggaat, Karl. Maar ik wil met je meegaan.
Ik bedoel, denk je dat deze stad te klein is voor jou?
Nou, het is te klein voor een man met mijn ambities.
Dus wat zeg je ervan? Ga je mee?
Oké.
Allereerst moeten we je klaar maken voor de grote stad.
Edward Bloom, eerste zoon van Ashton...
..het is pijnlijk je te zien vertrekken
Maar neem dit mee. Dit is de sleutel van de stad...
..en weet dat als je terug wilt keren...
..de deuren voor je open staan.
Die avond dat ik Ashton verliet, leek alsof iedereen een advies had.
Zoek een leuk meisje!
Let op je trots, Edward Bloom!
Maar er was een persoon wiens advies ik het belangrijkst vond.
Ze zei dat de grootste vis in de river...
..zo groot is, omdat hij nooit gepakt is.
- Wat heeft ze gezegt? - Weet ik niet.
Er waren twee wegen om Ashton te verlaten.
Een nieuwe weg en een al wat oudere weg.
De mensen gebruikten de oude weg niet meer...
..en die weg kreeg de reputatie dat hij behekst was.
Ik had geen behoefte om ooit terug te keren naar Ashton...
..dit leek me een evengoed moment als ieder ander om te zien waaruit die reputatie bestond.
- Weet je wie hem overgenomen heeft? - Die dichter, Norther Winslow, deed dat.
Hij ging naar Parijs, Frankrijk.
Ik denk dat hij het leuk vond. Want niemand heeft ooit nog van hem gehoord.
Ik kan je dat vertellen. Jij neemt de andere kant.
Ik zal hierdoor gaan. En we ontmoeten elkaar aan de andere kant.
Je probeert gewoon weg te gaan of niet soms?
Hier.
Om het zeker te weten, mijn spullen.
Nou,jij vieze...
Nu komt er een punt waarop een redelijke man...
..zijn trots zal inslikken en zal toegeven dat hij een verkeerde keuze heeft gemaakt.
De waarheid is: Ik was nooit een redelijke man.
En wat ik me herinner van de zondagschool was dat
..hoe moeilijker iets was, des te beter was de beloning aan het einde.
Vriend! Welkom!
- Hoe heet je? - Edward Bloom.
- "Bloom" zoals een plant? - Ja.
Oh, hé! Hier ben je. "Edward Bloom."
We hadden je nog niet verwacht.
- Had je me verwacht? - Nog niet.
- Je hebt zeker een kortere weg genomen. - Hoezo? Ja, dat heb ik gedaan, en was bijna dood.
Zo word je door het leven beïnvloed. Om eerlijk te zijn, de lange weg is makkelijker.
- Maar die is langer. - Veel langer.
En hier ben je dan, en dat is het belangrijkst.
Wat is dit voor een plaats?
De stad van Spectre. Het best bewaard geheim in Alabama!
Hier staat dat je uit Ashton komt, klopt dat?
De laatste persoon die uit Ashton kwam, was Norther Winslow.
De dichter? Wat gebeurde er met hem?
Hij is nog steeds hier. Wil je iets drinken? Ik zal je alles vertellen.
Ik zal hem jou iets laten vertellen!
Ik heb een afspraak, en ik ben al aan de late kant.
Oké, ik heb je het al vertelt. Je bent vroeg.
Nou, vertel me eens of dat de lekkerste taart is die je ooit hebt gegeten.
Hij is goed.
Alles smaakt beter hier. Zelfs het water smaakt zoeter.
Nooit wordt iets te warm, te koud of te vochtig.
In de avond, waait de wind door de bomen waardoor je denkt...
..dat er een heel orkest speciaal voor jou aan het spelen is.
Hé! Jenny!
Kom terug!
Jenny!
Hé, die heb ik nodig!
- Er is geen enkele grond zachter dan hier. - Dat rijmt bijna.
Hier is onze dichter Laureate. Kom mee.
Ik heb besloten hier in de avond te blijven Alleen om te begrijpen...
..wat een mysterie het is, dat deze plaats zo vreemd is en toch zo herkenbaar.
Ik werk nu al aan dit gedicht voor ongeveer 12 jaar.
Echt?
Er zijn hoge verwachtingen. Ik wil mijn fans niet teleurstellen.
Mag ik?
Het bestaat maar uit drie regels.
Dat is precies waarom je nooit werk moet laten zien waarmee je bezig bent.
Ik heb hem!
Er zitten bloedzuigers in.
- Heb je die vrouw gezien? - Hoe zag ze eruit?
- Nou, ze was.... - Was ze naakt?
Ja, dat klopt.
Het is geen vrouw. Het is een vis. Niemand heeft haar ooit gevangen.
Een vis ziet er voor iedereen anders uit.
Mijn vader zei dat het lijkt op een jachthond die hij had toen hij een kind was...
..terug uit de dood.
Oh.
- Hoe oud ben jij? - Achtien.
Ik ben 8. Dat betekend dat als ik 18 ben, dan ben jij 28.
- En als ik 28 ben, dan ben jij 38. - Je bent best wel goed in rekenen.
En als ik 38 ben, dan ben jij 48 jaar. Dan schelen we niet zoveel.
Maar nu schelen we veel, toch?
Hé, Edward!
"Rozen zijn rood Viooltjes zijn blauw"
"Ik hou van Spectre...."
Pardon.
Jenny denkt dat je een goede vangst bent. Dat denken we allemaal.
Wat?
Ik zei, je bent een goede vangst.
Ik moet weggaan.
Vanavond.
Waarom?
Deze stad is alles waar iemand om kan vragen.
Als ik hier zou eindigen. Dan zou ik me gelukkig voelen.
Maar de waarheid is dat ik er nog niet klaar voor ben.
Maar niemand is ooit weggegaan.
Hoe ga je het overleven zonder je schoenen?
Tja, ik verwacht wel dat het pijn gaat doen. Veel pijn.
Het spijt me, maar..... Doei.
- Je zult geen betere plaats vinden. - Ik verwacht het niet.
Beloof me dat je terug komt.
Beloofd. Ooit zal ik terug komen. Als ik er klaar voor ben.
Die avond, had ik twee conclusies.
De eerste conclusie was dat een gevaarlijke weg door de duisternis nog gevaarlijker wordt.
De tweede conclusie was, dat ik hopeloos en onherroepelijk verdwaald was.
Deze bossen zouden mijn begraafplaats worden.
Zo moeilijk als het was om Spectre te bereiken, zo vastberaden was ik om er uiteindelijk te komen.
Uiteindelijk, geen enkel mens kan voorkomen dat hij overlijdt.
En toen realiseerde ik me dat dit niet het einde van mijn leven was.
Zo ga ik niet dood.
Vriend.
- Wat is er met je schoenen gebeurd? - Ze zijn me een soort van voor.
Ik weet niet of je het hebt gezien, maar Josephine heeft foto's...
..in de nieuwste uitgave van Newsweek.
Echt?
Dat is fantastisch.
Ik heb voor het verhaal een week in Marocco doorgebracht. Het was fantastisch.
Oh. We moeten een exemplaar gaan halen.
Ik weet niet of je het weet, Josephine...
..maar Afrikaanse papegaaien, in Congo, spreken alleen Frans.
Echt?
Je hebt geluk als je vier woorden in het Engels uit ze krijgt.
Maar als je van plan bent door de jungle te gaan....
..dan hoor je ze uitstekend Frans praten.
Die papegaaien praten over van alles. politiek, films, mode.
Alles behalve het geloof.
Waarom praten ze niet over het geloof?
Het is onbeleefd om over het geloof te praten. Je weet nooit wie je beledigt.
Josephine ging vorig jaar naar Congo.
Oh, dus je weet het?
Hallo.
Hoi. Hoe voel je je ?
Oh, ik was aan het dromen.
Waarover was je aan het dromen?
Oh, ik weet het niet echt....
..tenzij ze veel potentie bevatten. Weet je wat dat woord betekent?
Het betekent dat wat je aan het dromen bent ook werkelijk gebeurt.
Zoals één nacht, ik had een droom...
..waarin een kraai kwam en die zei:
"Je tante zal doodgaan."
Ik was zo bang, Ik maakte me ouders wakker...
..maar ze zeiden dat het alleen maar een droom was en dat ik terug naar bed moest gaan.
Maar de volgende ochtend, was mijn tante Stacy dood.
Dat is verschikkelijk.
Verschikkelijk voor haar, maar denk eens aan mij. Een jongen met dat soort krachten.
Binnen drie weken kwam de kraai weer terug in mijn droom...
..en zei, "Je vader gaat dood."
Ik wist niet wat ik moest doen.
Uiteindelijk vertelde ik het me vader, maar hij zei:
"Oh, maak je geen zorgen." Maar ik kon zien dat hij bezorgt was.
De volgende morgen was hij zichzelf niet.
Hij bleef om zich heen kijken, wachtend tot er wat op zijn hoofd zou vallen.
Want de kraai zei niet hoe het zou gebeuren, hij zei alleen:
"Je vader gaat dood."
Nou, 's-ochtends ging hij wat eerder weg en hij was een lange tijd weg.
Toen hij eindelijk thuis kwam, zag hij er verschikkelijk uit...
..alsof hij de hele dag zat te wachten tot een bijl hem zal treffen.
Hij zei tegen mijn moeder:
"Ik heb zojuist de slechtste dag van mijn leven meegemaakt"
"Jij denkt dat jij een slechte dag had?" zei ze.
"Deze ochtend viel de melkman dood neer op de stoep."
Want mijn moeder werd genomen door de melkman.
- Mag ik een foto van je nemen? - Oh, je hebt geen foto nodig.
Zoek het woord "mooie jongen" maar op in het woordenboek.
Alsjeblieft?
Oké.
Ik heb foto's van de bruiloft om je te laten zien.
Er zit een mooie tussen van jou en mijn vader.
Ik wil foto's zien van jouw bruiloft. Ik heb ze nog nooit gezien.
Dat komt doordat er geen echte bruiloft is geweest.
Het was nooit de bedoeling om met je schoonmoeder te trouwen.
- Ze was verloofd met iemand anders. - Dat wist ik niet.
Heeft Will je dat nooit vertelt?
Is maar goed ook.
Hij zou het toch fout hebben vertelt.
Alleen droge feiten, maar geen leuk verhaal.
Oh. Dus dit is de lange versie.
Nou, het is niet de korte.
Ik verliet Spectre om mijn levensdoel te ontdekken.
Terwijl ik niet wist wat dat eigenlijk precies was...
..Ik onderzocht elke kans die zich voordeed..
Coco! Coco! Daar zijn ze!
Damens en heren!
Je kan misschien denken dat je het onmogelijke hebt gezien.
Je kan misschien denken dat je het meeste bizarre hebt gezien
Maar ik heb gereisd naar de vijf hoeken van de wereld...
..En geloof mij, je hebt nog nooit zoiets gezien...
Toen ik deze man ontmoette...
..was hij sinaasappels aan het plukken in Florida.
Zijn collega's noemde hem El Penumbra. "De Shaduw."
Want wanneer je naast hem werkte...
..blokeerde hij het daglicht.
Niet om je te waarschuwen, mevrouw maar als deze man wilde...
..kan hij je hoofd fijnpersen met zijn tenen...
..als een kleine walnoot Maar dat zal hij niet doen.
Nee. Nee, dames en heren...
..Hij zal haar geen pijn doen...
..want hij is onze vriendelijke reus.
Dames en heren, Hier is de Colossus!
Dames en heren, jongens en meisjes...
..dank je voor het komen.
Rij voorzichtig naar huis. Dank je wel voor het komen.
Het was die nacht dat Karl zijn lot ontmoette.
En ik ontmoette het mijne, bijna.
Ze zeggen dat wanneer je de liefde van je leven ontmoet, de tijd stopt.
En dat is waar.
Wat ze je niet vertellen is , dat als de tijd dan weer begint te lopen...
..die dan extra hard loopt om verloren tijd in te halen.
Wat is je naam.
- Ik heet Karl. - Karl.
Vertel me, Karl, heb je ooit gehoord van de term "Onvrijwillige slavernij"?
- Nee. - "onbewust aangegaan contract"?
- Nee. - Mooi.
Alsjeblieft.
Dank je wel.
Mr. Soggybottom, kun je heel even bukken...
..zodat hij je rug kan gebruiken om te tekenen.
Oké. Dank je. Ja.
Hé.
- Je vriend is zojuist een ster geworden. - Oh, dat is fantastisch.
- Mijn advocaat, Mr. Soggybottom. - Goed je te ontmoeten.
Leuk je te ontmoeten.
Wat is er? Ik heb nog geen enkele klant gezien die zo depressief is...
..sinds die olifant op de boerin ging zitten.
"Depressief"?
Zie je? Die grote vent vindt het leuk.
Ik zag net de vrouw waarmee ik ga trouwen.
Ik weet het. Maar ik raakte haar kwijt.
Oh, waardeloos.
Ach, de meeste mannen moeten eerst trouwen voor ze hun vrouw verliezen.
De rest van mijn leven zal ik haar zoeken. Het is dàt, of alleen sterven.
Verdomme, ventje.
Laat me raden. Vreselijk mooi?
Roodachtig blond haar?
Blauwe jurk?
Klopt!
Ik ken haar oom. Vrienden van de familie.
Wie is ze? Waar woont ze?
Vergeet het. Verdoe je tijd niet. Ze is buiten je bereik.
- Wat? Je kent me niet eens. - Natuurlijk wel.
Je was een hele vent in je gehucht, maar hier in de echte wereld, ben je niets.
Je hebt geen ideeën en geen baan.
Niets dan de kleren aan je lijf.
Ach, ik heb een hele rugzak vol kleren.
Oh, iemand heeft mijn rugzak gestolen.
Je was een grote vis in een klein vijvertje, maar dit hier is de oceaan...
..en jij verdrinkt. Ga terug naar Nergenshuizen.
- Daar zal je gelukkig worden. - Je zegt dat ik geen plan heb. Dat heb ik wel.
Ik zoek dat meisje, trouw met haar, en breng de rest van mijn leven met haar door.
Ik heb geen baan, maar zou een baan hebben als jij me een baan gaf.
En misschien heb ik niet veel...
..maar ik heb meer doorzettingsvermogen dan wie ook die op jouw pad zal komen.
Het spijt me jongen. Ik doe niet aan liefdadigheid. Kom op, grote vent.
Wacht, ik zal dag en nacht voor je werken...
..en je hoeft me niet te betalen.
Je hoeft me alleen maar te vertellen wie ze is.
Elke maand dat je voor me werkt...
..zal ik je iets over haar vertellen. Dat is mijn beste bod.
En nu aan de slag.
Vanaf dat moment, deed ik alles wat Mr. Calloway me vroeg.
Ik werkte drie dagen aanéén zonder te stoppen om te eten.
En vier dagen zonder te slapen.
Wat me op de been hield was de belofte dat ik met het meisje zou kennismaken...
..die mijn vrouw zou worden.
Samen zijn, dat is zoals het zal worden.
- Zoals het was, en zoals het zal zijn. - Mr. Calloway, meneer?
Het zou vandaag een maand zijn geweest.
Dit meisje, de liefde van je leven...
..haar favoriete bloemen zijn narcissen.
- Dus zorg dat je die hebt.... - Narcissen.
Narcissen.
Een man van zijn woord...
..iedere maand vertelde Amos me iets nieuws...
..over de vrouw van mijn dromen.
Vermaken jullie je, vermaken jullie je.
Ze gaat naar de middelbare school.
Middelbare school. Ze gaat naar de middelbare school.
Ze houdt van muziek.
Muziek. Ze houdt van muziek.
Door de maanden heen leerde ik veel over de vrouw waarmee ik zou trouwen
..maar niet haar naam, en niet waar ik haar kon vinden.
Die tijd kwam. Ik kon niet langer wachten.
Mr. Calloway?
Ik ben het, Edward Bloom. Ik moet met u praten.
Mr. Calloway?
Nee. Wacht!
Die nacht ontdekte ik, dat de meeste dingen die je bruut of slecht vindt...
..simpelweg een gebrek zijn aan sociale vaardigheid.
Ik heb toch niemand vermoord, toch?
Een paar konijnen. Maar ik denk dat één van hen al dood was.
Dat zou de oprispingen verklaren.
Bedankt.
Ik schatte je verkeerd in, knul.
Je hebt misschien niet veel, Maar wat je hebt, daar heb je veel van.
Je zou ieder meisje kunnen krijgen.
Er is er maar één die ik wil.
Haar naam...
..is Sandra Templeton.
Ze gaat naar Auburn.
Haar Semester is bijna afgerond, dus je kunt maar beter opschieten.
Bedankt. Bedankt.
- Veel succes, jongen! - Bedankt, meneer!
-Tot ziens. -Tot ziens, Edward.
Nadat ik tot ziens had gezegd, nam ik drie treinen...
..om die middag in Auburn aan te komen.
Je kent me niet, maar mijn naam is Edward Bloom...
..en ik hou van jou.
Ik heb de laatste drie jaar gewerkt om uit te vinden wie jij bent.
Er is op me geschoten, ik ben gestoken en ik ben getrapt. Ik heb twee keer mijn ribben gebroken.
Maar het is het waard geweest nu ik je hier zie...
..en ik eindelijk met je kan praten.
Want het is mijn lot met je getrouwd te zijn.
Ik wist het toen ik je bij het circus zag, en het is me nu duidelijker dan ooit.
- Het spijt me. - Je hoeft je excusses niet aan te bieden.
Ik ben het gelukkigste mens dat je vandaag kunt tegenkomen.
Nee, het spijt me, maar ik ben verloofd.
Maar je zit er naast. Ik ken jou.
Althans, je reputatie.
Edward Bloom uit Ashton.
Zie je, ik ben verloofd met een jongen uit Ashton. Don Price.
Hij is een paar jaar ouder dan jij.
Nou....
Gefeliciteerd.
Sorry dat ik je heb lastiggevallen.
Stop! Het is niet leuk.
Die arme jongen.
Het lot heeft de wrede gewoonte om je te achtervolgen.
Na al het werk om Ashton te verlaten...
..was de vrouw waar ik van hou, verloofd met één van de grootste eikels.
Er is een tijd dat een man moet vechten...
..en een tijd, dat hij moet accepteren dat zijn bestemming zoek is...
..het schip is uitgevaren, en dat alleen een dwaas doorzet.
De waarheid is, dat ik altijd een dwaas ben geweest.
Sandra Templeton, ik hou van je, en ik ga met je trouwen!
Zoals je kunt zien als we deze regels toepassen op ons dagelijks leven...
..wordt vraag en aanbod meteen een stuk duidelijker.
Kijk eens naar het volgende plaatje, en het belang ervan wordt gelijk een stuk duidelijker...
..voor een uur of drie.
Kijk!